Efendiler, nağmemiz bu değil.

Mesudiyet şarkımız olsun.

Sürur nağmemizde coşsun.

Ferah! Ferah!

Ferah, cennetin en adili,

Elisya’nın öz kızı.

Yalazının ilhamıyla

necata akınırız.

Ayrışmış olan hayatı

bütünleştirir arzın.

Kanadının altında

kardeşliğimiz kandandır.

Kim sahipse sevgi dolu eşe veya bir dosta,

ondan ayrı bir ruha kendimin diyebilen o,

katılsın bu övgümüze, şarkımıza alkışlarla.

Eğer ki bu ona haram, gitsin

yoksunluklara.

İçer tüm canlar Doğa’dan

akan o yaşantıyı.

Yüce, aciz herkes alır

ziyasının rızkını.

Keruv onun önünde

dimdik neşe armağan eder,

benzer şarap tadına,

bir solucan dahi güder.

Kıvanç, kıvanç!

Tutuşup yanan güneşler kadar kıvanç.

Cennetin ihtişamında

dimdik ileri kardeşler.

Zafer sarhoşu sipahi gibi yolunuza,

durmadan.

Ferah, cennetin en adili,

Elisya’nın öz kızı.

Yalazının ilhamıyla

necata akınırız.

Ayrışmış olan hayatı

bütünleştirir arzın

Kanadının altında

kardeşliğimiz kandandır

Ey milyonlar, dünyanın

busesiyle mest olun!

Kardeşler, gök kubbenin ardında

barınan Tanrımız hakikidir.

Dizlerinizde misiniz, milyonlarca gönül?

Yaratıcının nefesini hissediyor musunuz?

Gök kubbenin ötesinde barınan Tanrımız

hakikidir.